fbpx

De L is van Loslaten

Toen ik mijn druk op de knop gaf, betekende dit dat de molen van herstel in beweging kwam. Dit gebeurde in de ochtend van 27 oktober 2017. Dat was de ochtend dat ik weer eens wakker werd met een kater. Niet eens zozeer een kater van de drank. Het was een kater vanwege het feit dat ik me wéér niet aan een afspraak had gehouden met mijn vrouw. Zij had (weer eens) getracht, twee of drie dagen ervoor, om met mij de afspraak te maken van een bepaald maximum aan flesjes, dat ik weg zou drinken. Tevens hadden we afgesproken dat ik niks sterkers meer zou nemen dan bier. Nou dat lukte een avond of twee en toen was het alweer raak: ik had meer gedronken dan de afgesproken hoeveelheid, zowel in aantal, als in alcoholpromillage…..Ik had de belofte/ afspraak losgelaten. Daar heb je hem al: loslaten! , maar dan niet op de goede manier.

Ik had op de knop gedrukt, de knop naar hulp. Ik had de hulpvraag gesteld aan een professional en voordat ik het wist bracht Wendy mij naar de detox, om vervolgens voorbereid te worden op mijn reis en daarmee mijn klinische behandeling in Zuid Afrika. Ik moest tijdelijk mijn controle over Wendy, mijn kinderen, mijn werk loslaten, om daarna terug te komen. Terug om de controle weer op te pakken, maar dan in een situatie waarin ik ook weer de controle had over mijn alcoholinname, zo dacht ik.  Aiii, wat een verkeerde inschatting bleek dát!

Ik kwam er al snel achter dat er niet zoiets was als gecontroleerd gebruik van middelen voor een verslaafde. Eén is te veel, omdat voor een verslaafde duizend nooit genoeg is. Dat snapte ik eigenlijk wel. Maar ik wilde er niet aan. Wat wilden ze nu eigenlijk? Dat ik nooit meer iets zou gebruiken?! ‘…..dat klopt, Robert, dat kan écht niet meer…..’ Dat betekent dat je alle middelen vanaf nú aan je voorbij moet laten gaan. Je moet het gebruik én de gedachten eraan loslaten!

Okay, naar verloop van tijd, na wat individuele en wat groepssessies, kwam ik steeds meer in de erkenning dat ik verslaafd ben en dat mijn leven daardoor stuurloos wordt. Ik werd steeds bereidwilliger om te luisteren naar hoe ik dat moest doen. Het begin van het loslaten van mijn zorgvuldig opgebouwde ego was een feit.

Het was niet genoeg. Buiten het feit dat ik echt heel hard mijn best moest doen om mijn nieuwe leven zonder middelen en met een afbrokkelend ego door te komen, bleek er meer nodig te zijn. Zonder er al te diep op in te gaan, zal ik een greep doen van zaken die ik los moest laten. Ik moest veel door mijzelf aangeleerd gedrag loslaten, zoals bijvoorbeeld manipuleren, agressief zijn, boos kijken. Ik moest veel van mijn dagelijkse structuren in mijn leven loslaten, zoals bijvoorbeeld uitslapen, op de bank hangen, tv kijken, ongezond eten. Ik moest bepaalde ruzies of gevechten waar ik in verwikkeld was loslaten. Ruzies waar ik in verwikkeld zat uit wrok, veroorzaakt door persoonlijke tekortkomingen als verwachtingen hebben en aannames doen. Dit brengt me ook dáárop trouwens. Ik moest mijn persoonlijke tekortkomingen loslaten, vrijwel altijd gevoed door het ego. Ik moest controle loslaten over zaken, dingen en mensen, waaronder mijn eigen gezin. Hier bedoel ik mee, dat in herstel je er goed aan doet om nederig te zijn. Dat wil zeggen dat ik meer naar de meningen van anderen ga luisteren, en niet meer zoveel waarde hecht aan mijn eigen mening. Het loslaten van je eigen mening is dus ook een helpende factor in herstel. Ik moest mijn werk loslaten, omdat het gedrag wat daarbij hoorde niet paste bij het gedrag wat je van een verslaafde in herstel mag verwachten. Ik moest mijn beste vrienden loslaten, niet zo gek als je weet dat daar juist mijn grootste gebruikersvrienden zitten. Ik moest mijn geheimen loslaten. Je zult begrijpen dat al je geheimen openbaar maken voor iedereen geen gemakkelijke opdracht is. Echter het loslaten van je geheimen leidt ertoe dat je niet meer hoeft te liegen, te bedriegen, te manipuleren en al die andere gedragingen die tot spanningen en verdriet leiden. Logisch, want spanningen en verdriet zijn ook weer gevoelens en emoties die tot terugval kunnen leiden. Ach, ze zeggen wel eens ‘Je hoeft maar één ding te veranderen en dat is Alles’. Nou, dat voelt ook over het aantal zaken dat je los moet laten….

Zo zie je maar: in het hele traject van 27 oktober 2017 tot nu ben ik heel veel bezig geweest met loslaten. Ik heb in het verleden zoveel vastgepakt in de hoop er beter van te worden. Beter in de zin van veiliger, belangrijker, gezonder, gelukkiger en wat al niet meer. En dan blijkt opeens dat alles wat ik zo obsessief heb verzameld en vastgepakt en heb beschermd, dat juist dát allemaal mij de vernieling in hielp. En niet alleen mij, alles en iedereen die in mijn buurt kwam. Door juist alles los te laten, wat de wereld of ikzelf belangrijk had gemaakt, bleef alleen datgene over, waar ik eigenlijk al mee geboren was. En dat blijkt nu genoeg te zijn, om me volmaakt veilig, belangrijk, gezond, gelukkig en wat al niet meer te voelen! Alles was er al en is er nog steeds. Het lóslaten van de controle heeft gemaakt dat ik hem héb. Het loslaten van het streven naar geluk, heeft gemaakt dat ik gelukkig ben. Het loslaten van het beter worden ten koste van anderen, heeft gemaakt dat anderen graag bij mij zijn. Loslaten uit liefde is vasthouden van geluk! Door al dit loslaten heb ik meer in bezit dan ooit.

Mooi, dat geschreven hebbende, laat ik het nu verder los….. 

 

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog of wil je contact met mij voor hulp aan de verslaafde, of juist met mijn vrouw voor hulp aan de naaste(n); schroom niet om het contactformulier in te vullen. We hebben dan binnen 1 dag contact. www.mudello.nl/contact

Robert Drosterij | www.mudello.nl | interventies | counseling | nazorg voor verslaafden en hun naasten