fbpx

De K is van Kunst- en vliegwerk

Hé, dat had ik niet verwacht: Kunst- en vliegwerk. Meer voor de hand liggend, lijken mij Klinieken, Kosten of Ketamine. Maar dat kunst- en vliegwerk beschrijft precies wat verslaving in actief gebruik en wat vroeg-herstel voor me was: niks is wat het lijkt en niks gaat, zoals van tevoren bedacht….

In actief gebruik was ik de persoon die veel te verliezen had, zo dacht ik. Ik had vele geheimen, veel tekortkomingen en veel schaamte, onzekerheden. Dit maakte dat ik een andere wereld schiep. Een wereld die ver van de echte wereld afstond, maar wat wel een veilige plek voor mij leek. Het was een wereld waarin ik achter mijn zorgvuldig opgebouwde muren kon bestaan. Het was zeer zeker een eenzaam bestaan, omdat ik eigenlijk niemand echt toe kon laten achter die muren. Dat durfde ik niet en dat was me ook nooit geleerd. Integendeel: ik heb in mijn vroege jeugd geleerd om mijn gevoelens niet te laten zien. Ik heb geleerd dat wat achter de voordeur gebeurde, achter de voordeur moest blijven. Ik leerde zelfs in tijden dat ik heel veel verdriet en pijn voelde om de gezondheid van mijn belangrijkste mensen om mij heen, dat ik mijn mond daarover moest houden. Je zult begrijpen dat ik behoorlijk vroeg de opleiding van schilder en/of piloot had gedaan, als het gaat om kunst- en vliegwerk. Want dat was mijn leven tóén al! Ik leerde te liegen en te bedriegen, ik leerde muren te bouwen en verdriet en pijn alleen te verwerken. Dat gaat natuurlijk niet goed en is niet te houden uiteindelijk.

Van daaruit was het een kleine stap naar de volgende fase: middelengebruik en vluchten uit de realiteit van pijn en verdriet. Gebruik van middelen, gokken, vreemdgaan voor aandacht/liefde en nog veel meer: alles trok ik uit de kast om me even beter te voelen. Het tegenovergestelde gebeurde…..weet ik nu… Ik kwam in een wereld van list, bedrog, schulden, ego’s, dubbele agenda’s, hoeren, casino’s, overvallen, onderwereld. Dat was natuurlijk niet de plek, de warme deken, die ik zocht. Daar was niets van rust, liefde of empathie. Daar was het overleven. Ik moest liegen, bedriegen, manipuleren, minimaliseren, relativeren, bagatelliseren om te overleven. Mijn kunst- en vliegwerk werd tot een ware Kunst, met een hoofdletter K, verheven.

Gelukkig is sinds een paar jaar ‘Herstel’ in mijn leven gekomen. Geen leugens meer, geen bedrog, geen middelen, geen achterdeurtjes. Maar denk nou niet dat de wereld van de ene op de andere dag anders was geworden. Nee, net zoals bij verslaafd worden en het opbouwen van mijn muren, heeft ook het in herstel komen en in balans komen, heel lang de tijd nodig gehad. Gek genoeg heb ik in het eerste jaar van herstel één dingetje van mijn actieve verslaving gebruikt om het te doen laten slagen: Kunst- en vliegwerk!!!

Er werd ook tegen me gezegd als één van de eerste dingen toen ik in herstel ging:

 ‘Fake it, till you make it!’

Dat was niet aan dovemansoren: dat kunstje verstond ik wel! Maar het was écht nodig. Al mijn oude gewoontes, al mijn interne en externe triggers, allerlei mensen die mij met Argusogen volgden, maar bovenal mijn eigen overtuigingen en gedachtes, moest ik het hoofd bieden. Want tja, de beloningen of Beloftes (zie blog: de B is van Beloftes), kon ik natuurlijk in vroeg-herstel nog niet ervaren. Dus ik moest mijzelf en mijn omgeving op gezette tijden overtuigen dat het goed ging, dat ik geen behoeftes had. Dat ik niet twijfelde. Dat ik blij was. Zeer gemotiveerd. Ik moest soms mijn hoofd vertellen dat ik mijn middelen echt niet lekker vind. Enzovoort. Ik heb echt vaak een rol moeten spelen, om het vol te houden, gek genoeg. Maar wel altijd een rol die in dienst stond van herstel en nooit een rol, die ik zo goed kende, die in dienst stond van vluchten, angst, beschadigen en ego.

Het kunst- en vliegwerk nam in de looptijd van herstel af. Ik ben steeds meer losgekomen van mijn oude overtuigingen, van mijn opgebouwde ego, van mijn kunstmatige persoonlijkheid. Ik schets geen virtuele wereld meer; ik ben geland en sta met beide benen op de grond. Ik sta nooit meer boven iemand, maar altijd naast iemand. En als iemand dat wil, zal ik achter hem/haar staan, om hem op te vangen en opnieuw neer te zetten, zoals dat bij mij ook is gebeurd.

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog of wil je contact met mij voor hulp aan de verslaafde, of juist met mijn vrouw voor hulp aan de naaste(n); schroom niet om het contactformulier in te vullen. We hebben dan binnen 1 dag contact. www.mudello.nl/contact

Robert Drosterij | www.mudello.nl | interventies | counseling | nazorg voor verslaafden en hun naasten