fbpx

De J is van Jaloezie

Nu achteraf zie ik dat jaloezie mij veel heeft gekost! Op die specifieke momenten dat ik last had van jaloezie, gebeurden er zaken waar ik niet trots op ben.

‘Jaloezie is een gemoedstoestand of emotie waarbij men datgene wenst te krijgen wat een ander reeds heeft gekregen, of wenst dat de ander datgene niet had.’ (Bron: Wikipedia)

Gevoelens zijn wel een dingetje in verslavingsland, hoor. Er wordt gezegd dat wij verslaafden vooral niet met onze gevoelens kunnen omgaan en dat we ze daardoor proberen te vermijden. Dit doen we dan vervolgens door bepaalde stemmingsveranderende of geestveranderende middelen te gebruiken. Zodoende hoeven we niet te dealen met onze gevoelens.

Ik heb jaloezie op veel verschillende manieren mogen ervaren. Ik ben jaloers geweest op vriendjes als het gaat om spullen die zij hadden en ik niet. Ik kon jaloers zijn op mijn broer en zus, omdat zij goed leken te kunnen studeren en ik niet. Ik kon zelfs jaloers op hen zijn, omdat zij mochten stappen of uit huis mochten gaan wonen op een leeftijd, dat ik dat niet mocht. Later kon ik jaloers zijn op zangers en filmsterren, omdat zij de aandacht leken te hebben, die ik eigenlijk ook wel wilde. En ik kon jaloers zijn, zoals benoemd in het tweede deel van de definitie: mensen om mij heen leken dingen voor elkaar te krijgen, die ik niet kreeg. Denk aan bepaalde posities binnen het werk. Ik was er van overtuigd dat ik meer capaciteit had, dan diegene en tóch ging die persoon ermee aan de haal en niet ik. Dat kon pijn doen en tot een enorm onbegrip en jaloezie leiden. Ach, weet je wat het is: er zijn voorbeelden te over, waaruit blijkt dat ik jaloers kon zijn. Soms heel klein, soms enorm groot.

Nu ik in herstel ben en heel veel heb geleerd over mijzelf en over verslaving, kan ik alles beter duiden. Jaloezie had op mij een destructief effect en een bevorderende rol op mijn middelengebruik. Dat zit zo:

Jaloezie op zich was niet mijn probleem. Het is de cocktail van emoties die ontstaat na een enorme kettingreactie: Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blog over De E is van Ego, weet je, dat mijn zorgvuldig opgebouwde ego, mijn veilige haven was. Daar achter dat masker kon ik veilig zijn, zo leek het. Elke keer als ik zaken om me heen zag, die mij jaloers maakte, gingen mijn gedachten los: ze gingen mij vertellen dat ik het niet goed voor elkaar had, dat ik beter moest doen, dan ik deed. Mijn eigenwaarde, die afgemeten werd aan mijn ego, liep deuken op. Dat deed pijn. Ik ontleende mijn status, mijn zelfbeeld en geluk aan meningen van anderen en aan spullen. Mijn geluk werd bepaald door de goedkeuring of afkeuring van anderen. Van materiaal, geld. Mijn geluk hing af van de grootte van mijn ego. Echter kan mijn ego alleen bestaan bij de gratie van goed- of afkeuring van anderen. Exact het ingrediënt van jaloezie. En jaloezie leidt tot wrok of zelfs haat. En, ja, helaas….dat leidt bij verslaafden zoals ik, tot vluchten van dat verschrikkelijke gevoel en alle scenario’s die daaruit voort vloeien. Dus verzachten van dat nare gevoel of er even helemaal niet meer bij zijn, leek dan de beste oplossing… Dit is overigens een veel gebruikt argument bij (overmatig) drinken: ik heb het eventjes verdiend; even mijn moment van ontspanning…

Of het nu vlak voor de verslaving, tijdens de verslaving, of net in herstel is: jaloezie is een grote boosdoener van mateloos gebruik.

Gek genoeg wordt er binnen de zelfhulpgroepen gevaarlijk gebruik gemaakt van de opmaat naar jaloezie. Ze zeggen namelijk dat de ‘nieuwkomers’ veel baat hebben bij de verslaafden die al lang in herstel zijn; die al heel lang clean zijn. Want die mensen zijn dan de motivatie voor die nieuwkomers, onder het mom van: “Wat zij hebben, wil ik ook!” Ik snap de motivatie erachter hoor. Maar snappen jullie ook het gevaar?

Het mooie van herstel is, dat ik niet meer hoef te vluchten/ te gebruiken op emoties, zoals jaloezie. Ik kan en mag van mijzelf alle emoties weer voelen en deel zelfs met anderen wat ik voel. Ook, of vooral, als het niet mooie emoties zijn. Het mooie is dat de minder fijne emoties zoals woede, schaamte en jaloezie helemaal aan het verdwijnen zijn. Dat gaat eigenlijk volledig samen met het verdwijnen van mijn ego. Mijn geluk zit hem in alles wat er voor mij NU is. Ik zoek mijn geluk helemaal niet meer in spullen, geld of andere materiële zaken. Ik gun mensen hun eigen pad in ontwikkeling en wat ze willen ervaren. Ik bewandel mijn eigen pad, samen met diegene die op dit NU-moment bij mij passen en bij mij zijn. Alles mag er zijn, zoals het er is. Dit is waar ik nu sta, waar ik nu ben. Alles wat er is gebeurd heeft mij hier gebracht en de mensen om mij heen gebracht die om mij heen staan (zo ook jij). Meer is er niet nodig.

Wat een leven! Om jaloers op te worden, niet?!

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog of wil je contact met mij voor hulp aan de verslaafde, of juist met mijn vrouw voor hulp aan de naaste(n); schroom niet om het contactformulier in te vullen. We hebben dan binnen 1 dag contact. www.mudello.nl/contact 

Robert Drosterij | www.mudello.nl | interventies | counseling | nazorg voor verslaafden en hun naasten