fbpx

De D is van Doolhof

 

HELP! IK WIL ERUIT! IK BEN HET ZO ZAT! HELP ME DAN! Mijn laatste stuiptrekkingen vlak voor mijn herstel. Ik kon niet meer, wilde niet meer. De show was voorbij…

Wauw, wat een mooie ingang, wat een mooie muren begroeid met de mooiste bloemen. Het ruikt er ook heerlijk en ik zie iedereen vrolijk zijn daar binnen in. Mijn vrienden moedigden mij aan om óók naar binnen te gaan. Ik wilde niet onder doen; sterker nog: ik wilde wat zij leken te hebben. Het zag er zo mooi en liefdevol uit allemaal.

Ik ging naar binnen en nam een trekje en een bochtje verder een slok. Later had ik een prachtige ervaring met een pilletje en weer een bochtje verder won ik een paar honderd euro met een spelletje. Wat een fantastische wereld!!!! Dit mag nooit meer ophouden. Ik lachte me kapot met al mijn vrienden. De wereld was gek geworden, dat ze nog ontbeten, werkten, thuis bij elkaar zaten, gingen wandelen in het bos of de hond uitlieten. DIT was het échte leven. Zo was het bedoeld!

Het werd schemerig. Wat kouder. De bloemen waren uitgebloeid en maakte plaats voor bruine bladeren. De bladeren spraken indringend met me op het geluid van de aanwakkerende wind alvorens ze los lieten en hun rock bottom bereikten. Ik keek achterom. Waar waren mijn vrienden? Waar is mijn familie? Waar ben ik überhaupt?!

Ik wandel terug. Toch maar weer naar het oude leventje. Het is een beetje voorbij hier. Ik heb het wel gezien. Even dit bochtje en nog even dat bochtje. Godver, wat lijkt het hier allemaal op elkaar. Ik heb ook helemaal geen oog meer gehad voor mijn omgeving, daardoor weet ik het niet meer. Verdomme wat ben ik ook een klootzak. Nou, doorzetten maar en net doen of ik nog alles onder controle heb.

Ik wil zo graag terug, maar de enige personen die ik tegen kom zijn anderen die de weg kwijt zijn. Ze willen mij wel helpen, maar alleen op een manier dat ik even kan vergeten dat ik de weg kwijt ben. Dat gaat mij helemaal niet helpen. Integendeel. Maar ja, ik ben wel heel blij dat ik in ieder geval hen nog heb. Het is anders wel erg alleen, hoor!

Ik raak in paniek omdat ik nu al dagen, maanden, jaren door dit doolhof loop, waar geen uitgang lijkt te zijn gemaakt. Er waren momenten dat ik een niet-gebruiker, zoals mijn vrouw of kinderen, tegen kwam in het doolhof. In plaats van dat ik hen vertelde dat ik de uitgang niet meer kan vinden, ging ik het gedrag vertonen wat mij juist in dit doolhof had gebracht. Ongelooflijk! Terwijl ik er zo graag uit wil. Het lijkt wel een ziekte… Maar ja, zij zeiden de hele tijd dat ze het wel voor mij zouden gaan regelen. Dat ik een beetje dit moest doen en een beetje dat. Ik zag hen continu de puinhoop achter mij verdoezelen of zelfs opruimen. Hé ja, dát is makkelijk. Dan kan ik het nuttige wel met het aangename combineren. Ik gebruiken en zij de boel opruimen. Ik zag de groene blaadjes alweer aan de muren komen…

Helaas. Na een tijdje stapte mijn vrouw uit het doolhof, waarin ze mee werd getrokken door mij. Het verschil is echter dat zij op tijd de signalen oppakte dat dit niet de plek was, waar zij wilde zijn en zodoende maar één of twee bochtjes hoefde te nemen om er weer uit te stappen. Zij had wél opgelet!

Mijn vrouw hoorde mijn hulpgeroep vanuit het doolhof. En zei: Ik kan jou niet helpen. Jij kan jezelf helpen als je absoluut bereidwillig bent om je ego los te laten en te luisteren naar suggesties van anderen. Ik had geen keuze meer. Ik kon alleen mijzelf nog redden met de hulp van anderen op de juiste manier, dus ik ging akkoord. Ik liet MIJN wil varen en ging luisteren naar de suggesties van anderen.

Door deze keuze verdwenen de zwarte wolken van mijn ego. De zon brak door. Dat maakte dat de ijskoude muren van het doolhof smolten en niets anders dan een illusie bleken te zijn. Een illusie die mij gevangen had gehouden, al die jaren.

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog of wil je contact met mij voor hulp aan de verslaafde, of juist met mijn vrouw voor hulp aan de naaste(n); schroom niet om het contactformulier in te vullen. We hebben dan binnen 1 dag contact. www.mudello.nl/contact

Robert Drosterij | www.mudello.nl | interventies | counseling | nazorg voor verslaafden en hun naasten